|
ALOES (ALOË)
wiecznie zielone byliny i krzewy, występujące w pd. Afryce, na Półwyspie Arabskim,
w Indiach; uprawiany w krajach o zbliżonych warunkach klimatycznych oraz w szklarniach.
W lecznictwie mają zastosowanie liście. Zawarte w Aloesie glikozydy antranoidowe wykazują silne działanie drażniące na jelito grube, hamują w jelicie resorpcję zwrotną (wchłanianie) wody. Alona wchodzi w skład preparatów o działaniu przeczyszczającym.
Poza tym wodne i alkoholowe wyciągi ze świeżego aloesu oraz nie zagęszczony sok działają ogólnie wzmacniająco, przyśpieszają ziarninowanie i gojenie się ran,
Aloes jako roślina lecznicza znany i używany był już 3000 lat p.n.e. w Somalii i na Sokotrze. Wymieniany jest w Papirusie Ebersa pod nazwą Khetawa. Wysuszony sok z liści znany był
w lecznictwie starożytnej Grecji i Macedonii. W lecznictwie europejskim znane od XII w., od czasów Alberta Wielkiego.
Leki, które zawierają ten składnik:
Alax
Źródło
dr Henryk St. Różański
"Zielarstwo i metody fitoterapii. Wszystko o ziołach i preparatach ziołowych".
www.rozanski.henryk.gower.pl/fitoterapia2.htm
"Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa"
pod redakcją Haliny Strzeleckiej i Józefa Kowalskiego
Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2000 |
|
